سلام به همه!

امیدوارم که اینجا یه دریچه بشه برای نگاه، نگاه به چیزهای مختلف! و اما یه نیمچه شعر(البته ادعایی در شاعری نیست):

 انگشتم را ته حلقم فرو می برم

 و نه همه ی  شربتی را که پدر و مادر برایم درست کرده اند،

  استفراغ می کنم

                                 ***                        

  پدر معتقد است

  که گرمای تابستان،

                عجیب خفه کننده است           

  و مادر می گوید:

  " شربت دل و جانت را خنک می کند "

                                 ***                       

  ته گلویم می سوزد،

  مزه ی ترش شربت آزار دهنده است.

  آبی نیست،

  و من وسوسه می شوم

  شربت را،

  دوباره سر بکشم.

                                 ***                        

  بوی تند استفراغ

                 بر روی لباسم،           

  حالم را دوباره خراب می کند.

                                 ***                        

  به سمت پنجره می روم

  و آن را باز می کنم.

  هوا گرم است

               و خفه کننده    

  و من تشنه ام.