اگرت مجال آن هست

 که به آزادی

          ناله اي كني

 فريادي در افكن ‌

 و جانت را به تمامي

          پشتوانه ي آن پرتاب كن!

 (شاعرش رو نمي دونم. بعيد نيست كه بامداد باشد)  

                                //////////

 جنس دوم! (جنس اول و دوم  و دست اول و دوم ديگه چيه؟؟!!)

 بيخود و بي جهت سرت را بالا نگير

 اگر چه جاي پايت

              -كه غبار زمان بر آن نشسته-

 پيش روي من است.

 تو

 محصول زماني

 و دنيايي كه برايت ساخته اند.

 من نيز!

 حتي كوه هم حاضر نيست نقش مرا بگيرد.

 خانه ي كودكي من

 در جاده انحراف به چپ جاده است

 و دايه ي يك چشم من

               دست راست ندارد.

 (مي خواستم بنويسم كه خطاب به چه كساني ست اما منصرف شدم.)